Aspekty prawne informatyzacji

Drukuj

Informatyzacja procesu udzielania zamówień publicznych nie wynika obecnie wyłącznie z naturalnej potrzeby przyspieszenia, ułatwienia i obniżenia kosztów udzielania zamówień, ale stała się wymaganiem określonym w dyrektywach europejskich. DYREKTYWA  2014/24/UE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 2014-02-26 w sprawie zamówień publicznych w art. 22 zobowiązuje państwa członkowskie do zapewnienia, że wszelka komunikacja i wymiana informacji odbywająca się na mocy dyrektywy, w szczególności elektroniczne składanie ofert, przeprowadzane są z wykorzystaniem elektronicznych środków komunikacji. Dyrektywa w art. 90 dopuściła odroczenie wdrożenia art. 22 do dnia 18 października 2018 r. Postanowienia tej dyrektywy znalazły swoje odzwierciedlenie w prawie krajowym, a dokładnie w treści art. 10a.

Informatyzacja zamówień publicznych stała się zatem koniecznością, a jej niewdrożenie do dnia 18 października 2018 r. może wiązać się z poważnymi konsekwencjami, szczególne w przypadku zamówień współfinasowanych ze środków europejskich.

Czasu na wdrożenie systemu jest bardzo mało. Wygląda na to, że stworzenie systemu od podstaw – w pełni dostosowanego do krajowych potrzeb jest niewykonalne. Pozostaje zatem zastosowanie jednego z istniejących rozwiązań – funkcjonujących w innych krajach. Każdy z „gotowych” już systemów, z oczywistych względów nie uwzględnia naszej, krajowej specyfiki. Konieczne będzie zatem odpowiednie dostosowanie systemu, tak by uwzględniał niuanse polskiego prawa zamówień publicznych.

Zadanie to jest o tyle trudne, że Urząd Zamówień Publicznych rozpoczął konieczne prace nad stworzeniem nowej ustawy – Prawo zamówień publicznych. Wejście w życie całkowicie nowej ustawy nastąpi wkrótce po  zinformatyzowaniu systemu zamówień.

Reasumując – Urząd Zamówień Publicznych stoi obecnie przed bardzo poważnym wyzwaniem. Przeprowadzenie informatyzacji systemu zamówień wymagać będzie wielu bardzo trudnych i odpowiedzialnych decyzji.